Psychologia coachingu - kiedy inwestowanie w coaching jest uzasadnione?
Coaching należy do jednych z najbardziej wartościowych metod wspierania rozwoju kadry menedżerskiej. Nie jest niestety panaceum. Z tego powodu organizacje powinny świadomie inwestować w coaching uważnie sprawdzając, czy zaangażowanie danego menedżera w sesje coachingu spełnia kluczowe kryteria uzasadnionej decyzji.
Z psychologicznego punktu widzenia, organizacja może śmiało zainwestować w coaching, jeśli dany menedżer:
• uznawany jest za osobę o dużym potencjale, która już aktualnie sprawnie funkcjonuje w swojej roli i jednocześnie ma zadatki na to, aby działać jeszcze bardziej efektywnie uzyskując nieprzeciętne wyniki,
• niedawno ukończył szkolenie lub program rozwojowy, a więc zdobył nowe zasoby wiedzy i umiejętności, które teraz powinny być optymalnie wdrożone w codzienną praktykę,
• jest ukierunkowany na własny rozwój i doskonalenie się w swojej roli, a przy tym silnie identyfikuje się z organizacją.
Inne formy wspierania rozwoju będą natomiast wskazane, jeśli dany menedżer nie spełnia powyższych warunków. Dla osób, które dopiero zaczynają pełnić rolę menedżera bardziej niż coaching potrzebny będzie mentoring. Menedżerowie, którzy z powodu kłopotów życiowych lub nadmiernego stresu wykazują się obniżoną efektywnością w pracy skorzystają z udziału w sesjach poradnictwa psychologicznego, jeśli zaś ich zbyt niska efektywność wynika z niewystarczającej wiedzy i umiejętności, optymalnym wyborem będzie szkolenie lub program rozwojowy ukierunkowany na budowanie nowych zasobów wiedzy i umiejętności menedżerskich. Natomiast w przypadku osób nie wykazujących zainteresowania własnym rozwojem zawodowym lub które nie identyfikują się zbyt silnie z organizacją inwestowanie w coaching w celu zmiany tego stanu rzeczy jest raczej wyrazem płonnych nadziei i przypomina próbę zawracania nurtu rzeki patykiem.
Dr Paweł Smółka
Fragment artykułu opublikowanego w magazynie "Personel i Zarządzanie" nr2, 2011
Zaufali nam:
fader
08.05.201014:37
Paweł
